مثل درخت در شب باران

راز حقیقت

2007-05-13T22:13:00.000+03:30

زمستان سرد و بی روح

شلاق می زند بر ذهن مان

و

دل ها ، خسته از بیداد زمان

،محبوس در قفس سینه مان

،تابوتی ست مرگ

.در حکم بسترش بر قامت زندگی

سنگین بر دوش می کشیم

و

،سخت گام می نهیم بر راه سنگلاخ حقیقت

.شاید که دریچه ای به روی مان گشوده شود

!اما افسوس

که حقیقت را بر دوش داریم

و

!خود از آن بی خبر

«عكس توسط خودم »

کمي اين طرف تر

2007-04-02T20:41:00.000+03:30

گول ظاهرش را نخور

به تلنگری فرو می ریزد

!!!درون آشفته و و یران شده اش را ندیده ای

درخت پر از برگهای سبز بود

اما با بادی شکست و افتاد

تنه اش از درون پوسیده بود

و تو آن را نمی دیدی

اگر به تنه اش دست می کشیدی

و لحظه ای در کنارش درنگ می کردی

!شاید که می فهمیدی

2007-02-07T22:35:00.000+03:30

خون روان شد

قرمزی اش چشم ام را می زند.

زمان نمی گذرد.

خواب ام گرفته،

همه جا روشن است.

چشم ام را می بندم.

باز هم سرخی می بينم.

به زمين چسبيده ام

توهم است،

يا واقعيت؟

نقطه.

و نوبت خود را انتظار می‌کشیم

2006-12-13T01:01:00.000+03:30

:احمد شاملو

در نیست

راه نیست

شب نیست

ماه نیست

نه روز و

,نه آفتاب

ما

بیرون زمان

ایستاده‌ایم

با دشنه‌ی تلخی

.در گرده‌های‌مان

هیچ کس

با هیچ کس

سخن نمی‌گوید

که خاموشی

به هزار زبان

.در سخن است

در مردگان خویش

نظر می‌بندیم

با طرح خنده‌ای

و نوبت خود را انتظار می‌کشیم

بی‌هیچ

!خنده‌ای

خودكشي

2006-10-04T22:50:00.000+03:30

قدمهایم را تند تر بر می دارم....

و آینه ها را می شکنم از پی گامهای سستم....

آرزوهایم را می برد باد

مثل گیسوانش که همیشه دوست دارم میان عطرش غرق شوم.....

مثل سپیدی شقیقه هام ...

که با وسواس شانه شان می کنم اما باز می ریزند روی پیشانی ام....

خسته ام ...مثل شاپرک

که هی می پرد و می کوبد تن اش را به داغی حباب بی اکسیژن لامپ

....

دراز می کشم میان شمع های کوتاه و بلند

و دیگر دلم

حتی یک پک سیگار هم ....

نمی خواهد.....

قطعه‌ای برای پايان

2006-09-15T21:57:00.000+03:30

همانطور که می‌گويند

پرونده بسته شد

و قايق عشق

بر صخره زندگی روزمره شکست

با زندگی بی‌حساب شدم

بی‌جهت

دردها را

فاجعه‌ها را

دوره نکنيد

و يا آزارها را.

از ولاديمير ماياکوفسکی

(عكس توسط خودم)

2006-09-03T11:15:00.000+03:30

من بی نوا بنده گکی سر به راه
نبودم

و راه بهشت مینوی من
بز رو طوع و خاک ساری
:نبود

مرا دیگر گونه ای خدایی میبایست
شایسته آفرینه ای

که نواله ناگزیر را
گردن

.کج نمیکند
و خدایی
دیگر گونه
."آفریدم

بامداد

2006-08-23T00:38:00.000+03:30

"I turn around,find a gun on the gorund,cock it ....

put it to my brain and scream "die arey!" and pump it ...

The sky darkens,my life flashes,the plane that

I was supposed to be on crashes and burns to ashes.....

من حاصل عمر خود ندارم جزغم....درعشق ز نيك و بد ندارم جز غم
يك همدم با وفا ندارم جز درد...........يك مونس نامزد ندارم جز غم

حافظ

شيزوفرني تنها

2006-07-29T03:35:00.000+03:30

من شيزوفرني
تنهاهستم
واحساس مي كنم
كه هركس ازراه مي رسد
ازمن سوء استفاده مي كند
وهركه خيال مي كنم
تاكنون بااوبوده ام
ازمن سوء استفاده مي كند
آن صداها
آن صداها درسرمن
هرگزسكوت نمي كنند
آنها
آنها
.پرهياهووجنجال اند
من شيزوفرني
تنهاهستم
ودوستان نزديكم
ملكه ولردها

آنها
آن صداها
هرگزسكوت نمي كنند

و من شيزوفرني تنهاهستم
كه هرشب
مي خواهم خودكشي كنم
من همه راه هارارفته ام
وآنها
.آنهاپرازهياهووجنجال اند
.....وآن صداها

من شيزوفرني تنها هستم

2006-07-12T23:46:00.000+03:30

My candle burns at both ends;
It will not last the night;
But ah, my foes, and oh, myfriends
It gives a lovely light

�Edna St. Vincent Millay, A Few Figs form Thistles, 1920

2006-06-27T14:44:00.000+03:30

معصومیتم را سر کدام چهار راه گم کرده ام؟

زیر کدام نگاه هرزه؟

درسایش مداوم کدام ساق؟

کدام پیچ در گردش پیچ در پیچش نگاهم را از من گرفت؟

کدام قطار؟

کدام سیب نیم خورده؟

انگار میان عاشق شدن هایم جا گذاشتمش

!که این طور بی خیال می گذرم و می گذراندم سال به سال

فریاد بی آوا

2006-05-26T01:50:00.000+03:30

صدای گام های سبزباران است

اینجا می رسند ازراه اینک

تشنه جانی چند دامن از کویرآورده گردآلود

نفسهاشان سراب آغشته سوزان

گامهاخشک وغباراندوه

اینجامی رسندازراه اینک

مردماني دردپرورپیکرآلوده

نشاط از چهره هاشان رخت بربسته

قلبهاپیروترک خورده

نه درقاموس لبهاشان تبسم نقش می بندد

نه تنها قطره اشکی میزند

ازخشکرودچشمهابیرون

......خداوندا

....ندانم می رسدفریادمن تاابر

....تاگردون صدای گامهای سبز

باران است

2006-04-09T00:29:00.000+03:30

دیر گاهی است در این تنهایی
رنگ خاموشی در طرح لب است
بانگی از دور مرا می خواند
لیک پاهایم در قیر شب است
نفس ادم ها
سر بسر افسرده است
روزگاری است در این گوشه پژمرده هوا
.هر نشاطی مرده است
دیرگاهی است که چون من همه را
رنگ خاموشی در طرح لب است
:جنبشی نیست در این خاموشی
.دست ها پاها در قیر شب است

....دزديده شدن

2006-03-21T20:19:00.000+03:30

تو آخرين روزهاي اسفند

وقتی همه چی داشت نو می‌شد

وقتی همه چی پر از زندگی می‌شد

يكی يه شب

يه تيكه از مهتاب رو دزديد

از نردبون اومد پايينو

اون تيكه گنده روتو دلش قايم كرد

از اون موقع تا حالا

فقط يه ب تو آسمون مونده

چون بقيش

!دست ماست

2006-02-12T21:06:00.000+03:30

آری دوستان من، نیاکان ما را کشتند
.و به غلامی وکنیزی بردند

خانه هامان را سوختند
.و کتاب هایمان را به آتش کشیدند

و گورستانی چندان بی مرز شیار کردند

که بازمانده گان را

هنوز از چشم خونابه روان است.

ای مزدا به کدام خاک روي آورم؟

به کجا رفته و پناه جويم؟

و تگرگ بر کشتزارهایمان بارید و
گندم هایمان را کشت.

ما مستانه فریاد می زدیم:

زنده باد تگرگ.

مرگ بر گندم

کدام مردمی را می شناسید که قاتلان نیاکان خود راپرستش کنند

آری دوستان من،

نیاکان ما را کشتند و به غلامی وکنیزی بردند.

خانه هامان را سوختند
و کتاب هایمان را به آتش کشیدند.

و گورستانی چندان بی مرز شیار کردند

که بازمانده گان را

هنوز از چشم خونابه روان است.

ای مزدا به کدام خاک روي آورم؟

به کجا رفته و پناه جويم؟و تگرگ بر
کشتزارهایمان بارید و گندم هایمان را کشت.

ما مستانه فریاد می زدیم:

زنده باد تگرگ.مرگ بر گندم

کدام مردمی را می شناسید که قاتلان
نیاکان خود را پرستش کنند؟

تساوي

2006-01-26T18:47:00.000+03:30

معلم پای تخته داد می‌زد.
صورتش از خشم گلگون بود.
و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود.
ولی آخرکلاسی‌ها لواشن بین خود تقسم می‌کردند.
وان یکی در گوشه‌ای دیگر (جوانان) را ورق می‌زد.

برای ایم که بی‌خود های و هو می‌کرد و با آن شور بی‌پایان
تساوی‌های جبری را نشان می‌داد.
با خطی خوانا به روی تخته‌ای کز ظلمتی تاریک
غمگین بود

تساوی را چنین بنوشت:

« یک با یک برابر است »

از میان جمع شاگردان یک برخاست

- همیشه یک نفر باید به پا خیزد -

به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است.
نگاه بچه‌ها ناگه به یک سو خیره گشت
معلم مات بر جا ماند.
و او پرسید:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آیا باز یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهشی بود و سوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد آری برابر بود !

و او با پوز خندی گفت:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که زور و زر به دامان داشت بالا بود و آن که
قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پایین بود
آیا باز یک با یک برابر بود؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که صورت نقره‌گون چون قرص مه می‌داشت بالا بود
وان سیه چرده که می‌نالید پایین بود؟
آیا باز یک با یک برابر بود؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
این تساوی زیر و رو می‌شد

حال می‌پرسم یک اگر با یک برابر بود
نان و مال مفت خواران از کجا آماده می‌گردید؟

یا چه کس «دیوار چین»ها را بنا میکرد؟
یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خم میشد؟
یا که زیر ضربت شلاق له می‌گشت؟
یک اگر با یک برابر بود
پس چه کس آزادگان را در قفس میکرد؟

معلم ناله آسا گفت:
بچه‌ها در جزوه‌های خویش بنویسید:

«یک با یک برابر نیست »

خسرو گلسرخی

2005-12-23T00:29:00.000+03:30

عاشقان، سرشکسته گذشتند

شرمسار ِ ترانه های بی هنگام خویش

.و کوچه ها، بی زمزمه ماند و صدای پا

سربازان شکسته گذشتند

خسته ، بر اسبان تشریح

و لَته های بیرنگ ِ غروری نگون سار

.بر نیزه هایشان

تو را چه سود

فخر به فلک برفروختن

،هنگامیکه هر غبار ِ راه ِ لعنت شده
نفرینت می کند؟

تو را چه سود از باغ و درخت

که با یاس ها

به داس سخن گفته ای؟

آنجا که قدم برنهاده باشی

گیاه از رُستن تن می زند

چرا که تو

تقوای خاک و آب را

.هرگز باور نداشتی

فغان ! که سرگذشت ما

سرود ِ بی اعتقاد ِ سربازان ِ تو بود

که از فتح ِ قلعه ِ روسپیان

..بازمی آمدند

باش تا نفرین ِ دوزخ از تو چه سازد

که مادران ِ سیاه پوش

- داغ داران ِ زیباترین فرزندان ِ آفتاب
و باد -

هنوز از سجاده ها

.سر برنگرفته اند
احمد شاملو

--------------------------------------------------

درود بر شما

بهتره قبل از اينكه در مورد چيزي اظهار نگر كنيم..كمي هم آگاهي داشته باشيم

بخشي از تاريخ است محظ اطلاع

بدرود

بخش يكم

بخش دوم

هويت نيمه سوخته

2005-11-21T21:41:00.000+03:30

به راستی نسل آریا چه شد ؟ آیا ما از همان نسل هستیم یا یورش بیگانگان فرهنگ و هویت و تاریخ ما را ربود ؟
کجاست زرتشت بزرگ که خرد و انسانیت و یکتا پرستی را در ایران زمین بنیان نهاد ؟
کجاست کورش کبیر که پایه های بشر دوستی و دموکراسی را در جهان بنیان نهاد ؟
کجاست داریوش کبیر شاهنشاه بزرگ که آسیا را به لرزه در آورد ؟
کجاست خشایارشاه بزرگ فاتح سرزمینهای یونان که بر دریا ها شلاق زد و تا نیمی از اروپا پیش رفت ؟
کجاست آریوبرزن سردار بزرگ ایران که تا آخرین لحظه در برابر ارتش اسکندر ایستادگی کرد ؟
کجاست کاوه آهنگر که دودمان ضحاک تازی را در هم کوبید و فریدون را بر تخت شاهی ایران نشاند ؟
کجاست بابک خرمدین که 22 سال بی وقفه در برابر تجاوز تازیان به ایران مقاومت کرد و در نهایت بدست ضحاکان تازی تکه تکه شد ؟
کجاست آرش کمانگیر که در راه حفظ کیان ایران زمین جان سپرد ؟
کجاست فردوسی بزرگ که تمام عمر خود را با نوشتن 60 هزار بیت در باره ایران - صرف حفظ فرهنگ و تاریخ آن در برابر یورش تازیان کرد ؟
کجاست خیام فیلسوف که قوانین و احکام بادیه نشینان تازی را بیهوده و کودکانه خواند ؟
کجاست نوشیروان دادگر - پادشاهی که 1500 سال پیش عدالت و دادگستری را با بنا نهادن قوانین حکومتی خود به اوج رساند ؟
کجاست رستم فرخزاد که تا آخرین لحظه در نبرد قادسیه در برابر تازیان ایستاد و از خاک پاک ایران زمین دفاع کرد و در نهایت کشته شد ؟
کجاست نادر لشگر شکن ؟
...و هزاران کجاهای دیگر با اشک و بغض

2005-11-11T00:08:00.000+03:30

در شب کوچک من ، افسوس
باد با برگ درختان ميعادی دارد
درشب کوچک من دلهره ْ ويرانی است

گوش کن ، وزش ظلمت را می شنوی ؟
من غريبانه به اين خوشبختی می نگرم
من به نوميدی خود معتادم
گوش کن، وزش ظلمت را می شنوی ؟

دلدادگي و پاييز

2005-10-22T19:43:00.000+03:30

به نام خدا

نامه ای نوشتم برای پاييز

پاييِز دلدادگی ام را باران

نوا کرد

اشک شدم

اما به تصوير تمام دوست داشتن ها

پايان را

هدف دانستم

شايد

عشقی به تبسم

دلدادگی

2005-08-28T21:17:00.000+04:30

اينجا را غباری گرفته است

...پنجره ها نمی خندند

..من اينجا زمستان طولانی و سخت در پيش روخواهم داشت

..زمستانی که هرگز از ياد نخواهد رفت

،و تو چون دستهای من

چون انديشه های سوگوار اين روزهای تلخ

و چون تمام يادها

...از من جدا نخواهی شد

!و من ديگر برای تو از نهايت ، سخن نخواهم گفت

...که چه سوگوارانه است تمام پايان ها

به یاد آزادگی اش

2005-08-02T22:49:00.000+04:30

جخ امروز

از مادر نزاده ام

.عمر جهان بر من گذشته است

.نزدیک ترین خاطره ام خاطره قرن هاست

بارها به خون مان کشیدند

،به یاد آر

و تنها دستاورد کشتار

.نانپاره بی قاتق سفره بی برکت ما بود

اعراب فریبم دادند

،برج موریانه را به دستان پرپینه خویش برایشان در گشودم

مرا و همگان را بر نطع سیاه نشاندند

.و گردن زدند

نماز گزاردم و قتل عام شدم

که رافضیم دانستند

نماز گزاردم و قتل عام شدم

که قرمطییم دانستند

آنگاه قرار نهادند که ما و برادران مان یکدیگر را بکشیم

!و این کوتاه ترین طریق بهشت بود

.به یاد آرکه تنها دستاورد کشتارجلپاره بی قدر عورت ما بود

خوشبینی برادرت ترکان را آواز داد

.تورا و مرا گردن زدند

سفاهت من چنگیزیان را آواز داد

.مرا و همگان را گردن زدند

یوغ ورزاو بر گردن ما نهادند

به گاوآهن مان بستند

بر گرده مان نشستند

و گورستانی چندان بی مرز شیار کردند

.که بازماندگان را هنوز از چشمخونابه روان است

کوچ غریب را به یادآر

،از غربتی به غربت دیگر

.تا جستجوی ایمان تنها فضیلت ما باشد

:به یادآر

تاریخ ما بیقراری بود

نه باوری

.نه وطنی

،نه

.جخ امروز از مادر نزاده ام

احمد شاملو

--------------------------------------------------------

سخن آخر
متن زير در دفتر نظرات رياست جمهوري وارد شده بود
«مرد ثروتمندي در راه شهر به دِه مرد فقيري را سوار ماشينش كرد
:در راه به كپه تپاله اي برخوردند و مرد ثروتمند رو به مرد فقير كرد و گفت
"اگر از اين تاپاله ها بخوري ماشينم را به تو ميدهم"
.مرد فقير في الفور پياده شد و تپاله ها را بلعيد
.مرد ثروتمند متعجب و دلخور و پشيمان ناچار ماشينش را به مرد فقير داد

.در راه بازگشت مجددا به كپه تپاله ها برخوردند
:مرد فقير كه احساس تحقير و فرومايگي ميكرد رو به مرد ثروتمند كرد و گفت
"اگر از اين تاپاله ها بخوري ماشينت را به تو پس ميدهم"
.مرد ثروتمند في الفور پايين پريد و تپاله ها را فرو داد
كمي بعد مرد فقير رو به ثروتمند كرد و گفت

الان هم هيچ فرقي نكرده، تو موقع رفتن ماشين داشتي و
هنوز هم صاحب ماشينت هستي و معلوم نيست اين تپاله ها را براي چه خورديم؟"
«آقاي خاتمي براي چي به شما راي داديم؟»

2005-07-01T15:34:00.000+04:30

آرش کمانگير
او خود را آماده كرد، برهنه شد و بدن خود را به شاه و سپاهيان ايران نمود و گفت: ببينيد من تندرستم و هيچ كژي در وجودم نيست. ولي ميدانم كه چون تير را از كمان رها كنم همه ي نيرويم با تير از بدن بيرون خواهد شد. آن گاه تير و كمان را برداشت و بر بلنداي كوه دماوند بر آمد و به نيروي خداداد تير را رها كرد و خود بي جان بر زمين افتاد. هرمز, خداوند بزرگ, به فرشته ي باد فرمان داد تا تير را نگهبان باشد و از آسيب نگه دارد. تير از بامداد تا نيمروز در آسمان ميرفت و از كوه و در و دشت ميگذشت تا در كنار رود جيحون بر تنه ي درخت گردويي كه سترگ ترين درخت در گيتي بود نشست. آن جا را مرز ايران و توران جاي دادند و هر سال به ياد آن روز جشن گرفتند. گويند كه جشن تيرگان در ميان ايرانيان از اين زمان پديد آمده است.از دیدگاه نجومی، اين جشن برابر است با بزرگترين روز سال خورشيدي و گرماي تابستان كه همان تير روز از ماه تير است. برابر با سالنماي كهن ايران و سالنماي زرتشتيان اين روز ، سيزدهم تيرماه است اما در سالنماي كنوني ايران به علت ماههاي سي و يك روزه ، جشن ، سه روز به جلو مي افتد و در روز دهم تيرماه برگزار مي شود
و اي كاش پدر بزگ ها و مادر بزرگ ها به جاي گفتن قصه هاي پوچ و بي مايه و تنها سرگرم كننده براي فرزندان خود داستان اسطوره هاي ايران را بگويند. هر آينه, به ديد من اين گونه داستانها كه ريشه در تاريخ كهن و اسطوره هاي ما دارد, خيلي آسان تر و بهتر براي فرزندان ما قابل دريافت است

برف می بارد؛
برف میبارد به روی خار و خاراسنگ؛
آنک،آنک، کلبه ای روشن؛
درکنار شعله ی آتش؛
روزگاری بود؛
روزگار تلخ و تاری بود؛
بخت ما چون روی بدخواهان ما تیره؛
.دشمنان بر جان ما چیره
ترس بود وبال های مرگ؛
کس نمی جنبید، چون بر شاخه، برگ از برگ؛
سنگر آزادگان خاموش؛
خیمه گاه دشمنان پر جوش؛

کودکان بر بام؛
دختران بنشسته بر روزن؛
مادران غمگین کنار در؛
کم کمَک در اوج آمد پچ پچ خفته؛
خلق چون بحری بر آشفته؛
به جوش آمد؛
خروشان شد؛
به موج افتاد؛
بُرش بگرفت و مردی چون صدف؛
.از سینه بیرون داد
"منم آرش!"
چنین آغاز کرد آن مرد با دشمن؛
« منم آرش سپاهی مرد آزاده ؛
« به تنها تیر ترکش آزمون تلختان را اینک آماده ؛
«کمانداری کمانگیرم؛
« شهاب تیز رو تیرم؛
« مرا تیر است آتش پَر؛
« .ولیکن چاره ی امروز، زور و پهلوانی نیست

پس آنگه سر به سوی آسمان بر کرد؛
« !درود ای واپسین صبح، ای سحر بدرود
« .که با آرش ترا این آخرین دیدار خواهد بود
« !به صبح راستین سوگند
« !به پنهان آفتاب مهربار پاک بین سوگند
« که آرش جان خود در تیر خواهد کرد؛
« پس آنگه بی درنگی خواهدش افکند؛
درنگ آورد و یک دم شد به لب خاموش؛
نفس در سینه ها بی تاب میزد جوش؛
زمین خاموش بود وآسمان خاموش؛
.تو گویی این جهان را بود با گفتار آرش گوش
نظر افکند آرش سوی شهر آرام؛

کودکان بر بام ؛
دختران بنشسته بر روزن؛
مادران غمگین کنار در؛ مرد ها در راه؛
دشمنان در سکوتی ریشخند آمیز ؛
.راه واکردند
.کودکان از بام ها او را صدا کردند
مادران او را دعا کردند؛
.پیر مردان چشم گرداندند
آرش اما همچنان خاموش؛
.از شکاف دامن البرز بالا رفت؛وز پی او؛ پرده های اشک پی در پی فرود آمد

شامگاهان؛راه جویانی که می جستند، آرش را به روی قله ها، پی گیر؛
بازگردیدند؛
بی نشان از پیکر آرش؛
با کمان و ترکشی بی تیر؛
آری، آری ، جان خود در تیر کرد آرش؛
کار صدها صدهزاران تیغه ی شمشیر کرد آرش؛
تیر آرش را سوارانی که می راندند بر جیحون ؛
به دیگر نیمروزی از پی آن روز؛
نشسته بر تناور ساق گردویی فرو دیدند؛
آنجا را از آن پس؛
مرز ایرانشهر و توران باز نامیدند؛

آفتاب و ماه را درگشت؛
.سال ها بگذشت
در تمام پهنه ی البرز؛
وین سراسر قله ی مغموم و خاموشی که می بینید؛
وندرون دره های برف آلودی که میدانید؛
رهگذرهایی که شب در راه می مانند؛
نام آرش را پیاپی در پی کهسار میخوانند؛
.و نیاز خویش می خواهند
با دهان سنگ های کوه، آرش میدهد پاسخ؛
می کندشان از فراز و از نشیب جاده ها آگاه؛
می دهد امید؛
.می نماید راه

سیاوش کسرایی

2005-05-03T19:17:00.000+04:30

دیر گاهی ماند اجاقم سرد
.و چراغم بی نصیب از نور

.خواب دربان را به راهی برد
،بی صدا آمد کسی از در
.در سیاهی آتشی افروخت
بی خبر اما
.که نگاهی در تماشا سوخت

،گرچه می دانم که چشمی راه دارد با فسون شب
:لیک می بینم ز روزن های خوابی خوش
.آتشی روشن درون شب
« سهراب سپهری »

که نگاهی در تماشا سوخت و چقدر از اون موقع گذشته . چقدر زود

2005-04-07T03:26:00.000+04:30

،در رنجي که ما مي‌بريم
،درد نه تنها در زخم‌هايمان
.که در اعماق قلب طبيعت نيز حضور دارد

در تغيير هر فصل، کوه‌ها، درختان و رودها ظاهري دگرگونه مي‌يابند؛
.همان‌گونه که انسان در گذر عمر، با تجربيات و احساساتش تحول مي‌يابد

در دل هر زمستان، تپشي از بهار و
.در پوشش سياه شب، لبخندي از طلوع نمايان است

«جبران خليل جبران»

...جشن بگیریم

2005-03-19T18:30:00.007+03:30

...یکسال نزدیک شدن به مرگمان را با هم جشن بگیریم
به اميد آنکه امسال
آزادی را برابر و برابری را آزادانه
و هر دو را آگاهانه به دست آوريم

2005-03-15T16:34:00.000+03:30

اندک اندک ، رفته رفته ، ابرها گشتند چیره
،آسمان گردیده تیره
،بسته شد رخساره خورشید رخشان
....ریخت باران ، ریخت باران
از خواب که بیدار شدم یه احساس خوب به تمام حسهایی که قبلا داشتم اضافه شده بود . حالا علاوه بر همه اون گیجی و سردرگمی یه حس خوب هم دارم . یه حسی مثل تازگی ، مثل زندگی ، مثل عشق . یه چیزی ، شاید یه تولد دوباره . بارون آروم آروم می بارید . چه هوای لطیفی ، چه هوای پاکی ، چه صبح قشنگی .... و بعد یه صدا ، یه صدا که یادآور روزهای خوب کودکی بود . یه صدای آشنا

وای چقد زمان زود می گذره ! یادم می یفته به پارسال . پارسال این موقعها . روزهای عجیبی بود . چه حس بدی داشتم و چه حس خوبی ! و فکر می کنم : امروز هم به همون سرعت می گذره . تا چشم به هم بذارم می شه سال دیگه و اون وقت شاید به این فکر کنم که پارسال این موقع چه حس قشنگی داشتم . یه حس قریب و خوب و غریب

در اتاقی که به اندازه یک تنهاییست
دل من
که به اندازه یک عشقست
.به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد
به زوال زیبای گلها در گلدان
به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناریها
.که به اندازه یک پنجره می خوانند
« فروغ فرخزاد – تولدی دیگر »

صدای بارون

2005-03-11T02:18:00.000+03:30

تو اتاق نشستم و فکر می کنم . صدای بارون گوشم رو پر کرده . هجوم لشکر فکر و افکاری که یکی یکی از ذهنم می گذره . فکر می کنم به چیزایی که دوسشون دارم . به کسایی که دوسشون دارم و احساس می کنم چقدر تنهام . دلم می گیره . بارون می باره ، هنوزم می شه عاشق شد و از ستاره مایوس نشد

فکر می کنم به تمام چیزایی که ازشون می ترسم . فکر می کنم چقد دلم نمی خواد بعضی چیزا اتفاق بیفته و من از این اتفاقها می ترسم . چقدر دلم نمی خواد باورهام بشکنه . چقد دلم نمی خواد چیزایی ،رو که دوست دارم از دست بدم و احساس می کنم چقد تنهام . دلم می گیره . بارون می باره

فکر می کنم که دور خودم می چرخم ! فقط می خوام بگذرونم . به کجا می خوام برم ؟ به کجا باید برم ؟ نمی دونم . فکر می کنم کاش حداقل می شد اون جوری گذروند که دوست داری و احساس می کنم ،چقدر تنهام . دلم می گیره . بارون می باره

فکر می کنم که چه هوای قشنگی . چقدر دلم می خواد برم زیر بارون . انقدر راه برم که خیس خیس ،بشم . باز هم احساس می کنم چقدر تنهام . باز هم دلم می گیره . بارون می باره

:دیگه بارون نمی یاد و من زمزمه می کنم

اتاق خلوت پاکی است
!برای فکر چه ابعاد ساده ای دارد
.دلم عجیب گرفته است
.خیال خواب ندارم
« سهراب سپهری »

2005-02-25T19:39:00.000+03:30

تا حالا شده که هیچی و هیچکس برات مهم نباشه ؟ تمام کارایی که می کنی فقط واسه این باشه که یه روز می خواستی این کارارو انجام بدی یا واسه اینکه حداقل یه کاری کرده باشی ؟ تا حالا شده انقد بی تفاوت شده باشی که واسه همه چیز، همه چیزایی که یه روز واست خیلی مهم بودن ، همه چیزایی که یه کمی مهم بودن ، واسه همه چی از ته دلت بگی به درک ؟!!!ا

انتظار خبری نیست مرا
نه زیاری نه ز دیار و دیاری - باری
.برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
.برو آنجا که تو را منتظرند
!قاصدک
.در دل من همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
،که دروغی تو دروغ
.که فریبی تو فریب
« مهدی اخوان ثالث »

.سردم است

2005-02-07T14:31:00.000+03:30

!...نمی دانم کجا هستم و به کجا خواهم رسید . فقط می دانم که آمده ام و باید بروم ، تا کجا نمی دانم

من سردم است
...من سردم است و انگار هیچ وقت گرم نخواهم شد
نگاه کن که در اینجا
...زمان چه وزنی دارد
چرا مرا همیشه در ته دریا نگاه می داری ؟
من سردم است و از گوشواره های صدف بیزارم
من سردم است و می دانم
که از تمامی اوهام سرخ یک شقایق وحشی
جز چند قطره خون
.چیزی به جا نخواهد ماند
« فروغ فرخزاد »

گذار*

2005-02-01T23:44:00.000+03:30

می‌آییم و می‌رویم
چون شهابی بر آسمان
،و هم چون برف سنگینی بر زمین
چون موج شتابنده‌ای بر دریا
،و بسان تنوره‌ي بادی در هوا
و چون کاروان خسته‌ای در صحرا؛
،و از خود
،در پناه شبی پُر ستاره
تنها مشتی خاکستر به جا می‌گذاریم
،تا کاروان‌هایی که از قفا می‌آیند ،،،،،،،،،،،،
**...از هجرت ما بی‌خبر نمانند ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

2005-01-25T16:50:00.000+03:30

از همان روزی که دست حضرت قابيل
گشت آلوده به خون حضرت هابيل
از همان روزی که فرزندان «آدم»،ا
زهر تلخ دشمنی در خون شان جوشيد
!آدميت مرد
گرچه «آدم» زنده بود
از همان روزی که يوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق و خون، ديوار چين را ساختند
.آدميت مرده بود
¤
،بعد، دنيا هی پر از آدم شد و اين آسياب
،گشت و گشت
قرن ها از مرگ آدم هم گذشت
،ای دريغ
!آدميت برنگشت
¤
قرن ما
روزگار مرگ انسانيت است
سينه ی دنيا ر خوبی ها تهی ست
!صحبت از آزادگی، پاکی، مروت، ابلهی ست
،صحبت از موسی و عيسی و محمد نابجاست
!قرن «موسی چومبه»هاست
¤
:روزگار مرگ انسانيت است
،من، که از پژمردن يک شاخه گل
،از نگاه ساکت يک کودک بيمار
،از فغان يک قناری در قفس
از غم يک مرد در زنجير-حتی قاتلی بر دار-
.اشک در چشمان و بغضم در گلوست
وندر اين ايام، زهرم در پياله، اشک و خونم در سبوست
!مرگ او را از کجا باور کنم؟
¤
.صحبت از پژمردن يک برگ نيست
.وای! جنگل را بيابان می کنند
دست خون آلود را در پيش چشم خلق، پنهان می کنند!
هيچ حيوانی به حيوانی نمی دارد روا
!آنچه اين نامردمان با جان انسان می کنند
¤
صحبت از پژمردن يک برگ نيست
فرض کن: مرگ قناری در قفس هم مرگ نيست
فرض کن: يک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
!فرض کن: جنگل بيابان بود از روز نخست
،در کويری سوت و کور
،در ميان مردمی با اين مصيبت ها صبور
صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق
!گفتگو از مرگ انسانيت است

2005-01-12T23:03:00.000+03:30

ميروم خسته و افسرده وزار
سوی منزلگه ويرانه خويش
بخدا ميبرم از شهر شما
دل ديوانه وشوريده خويش
ميبرم تا که درآن نقطه دور
شستشويش دهم از لکه عشق
شستشويش دهم از رنگ گناه
زين همه خواهش بی جا و تباه
ميبرم تا زتو دورش سازم
زتو ای جلوه اميد محال
ميبرم زنده بگورش سازم
تا از اين پس نکند ياد وصال

فروغ فرخزاد

بالاخره تو این دنیای مجازی میتونم دوباره نفس بکشم....تا حالا وقتی میدیدم که یک وبلاگ بعد ازین که میاد یک سری مسائل رو مینویسه و بعد دیگه اصلاً یک بارم آپدیت نمیکنه فکر میکردم که خیلی بی معرفته

بله دوستان گرامی وبلاگ محقر من ...اینجائی که واسه دل خودم راه انداخته بودم از گزند بعضی ها در امان نماند و مورد حمله قرار گرفت...دقیقاً وقتی وبلاگ تو ایران فیلتر شد خود وبلاگ هم هک شد و تمام آیدی هام و ایمیل هام هک شدند
اگه خواستین این آی دی ها و ایمیل های از دست رفته را از لیستتون پاک کنید
arash_javadian2000@yahoo.com
arash_moody@yahoo.com
arashonline@gmail.com
با کوشش دوستام و خودم و کمی هم شانس تونستم وبلاگ رو پس بگیرم...ولی متاسفانه ایمیل ها رفته پس ایمیل و یاهو آیدی جدید من هست
alonely_tree@yahoo.com

ضمناً این دوستان قدرتمدار به اکثر وب سایت هایی که به من لینک و لوگو داده بودند اخطار کردند که اگه لینک و لوگوی من رو بر ندارند هک میشوند وکما این که دوستانی که ازین کار ممانعت کردند هک شدند

خلاصه بعید نیست که پُست بعدیم را از تو اون دنیا براتون فرستادم....البته اگه اونجا حق وبلاگ نویسی داشته باشیم .چون ما که تو هر دو جهان
.جهنمش نصیبمون شد

ولی از تنها چیزی که انتظار نداشتم این بود که چند تا از آشنا ها تو وب سایت های بزرگ فارسی تمام قسمت های این وبلاگو تیکه تیکه کردندو حتی به قالبش هم رحم نکردندو فکر کردند که من دیگه مُردم و هک شدم ونیستم....ولی واقعاً باید تاسف خورد از دست این نامردمان...(من از بیگانگان هرگز ننالم که با من هرچه کرد آن آشنا کرد)،،،،،ا

منم دیگه حالم داره ازین دنیای مجازی و دروغی به هم میخوره تو این مدت نشستم و یک سری از مطالب و مقالاتی
رو که در باره ی ایران کهن نوشته بودم جمع کردم و تو یه صفحه گذاشتم...البته این
جور مطالب رونمی دزدند چون که خواهان نداره ...اگه خواستید برید
بخونید...اینم آدرسش
سگ دو
بدلیل اینکه تمام این مدت که این کتاب ها و مقالات رو درباره ی داریوش و کوروش و ایران باستان و ...خوندم سگ دوزدنی بیش نبود بهمین دلیل اسمش و گذاشتم سگ دو ...شاید به این بزرگان نگاه کنیم و یه کم آدم شیم

...تو این چند وقته از اونایی که از نوشته هام حمایت کردند تشکر میکنم

2004-12-31T20:53:00.000+03:30

... حق با پرستوست

كه اين جا جای ماندن نيست

كوچ بايد كرد

كوچ

اصول مديريت بنده داری پيشرفته

2004-12-26T11:50:00.000+03:30

این مطلب را حتما بخونید

،از اونجایی که هر کس در طول زندگیش ممکنه برای حداقل یکبار و حداقل بر یک نفر خدایی کنه

.لذا لازمه که نکاتی چند در مورد اصول و مبانی این امربدونیم

!چراکه روایت داریم که فقط یه خدای خوب میتونه یه بنده خوب هم باشه !و بالعسک
اولین ، مهمترین و درعین حال ساده ترین چیزی که برای یه بنده داری استاندارد باید در نظر داشت اینه که بنده نباید هیچ تصور و تجسمی از خدای خودش داشته باشه.... موجودیت خدا نباید در مخیله یه بنده بگنجه... خدا در ذهن بنده باید خیلی خیلی گنده و دور از دسترس باشه... بنده نباید بخودش اجازه بده که در مورد چیستی خدا حتی فک کنه... یک خدای خوب هیشوقت در معرض ادراک و احساس

!مستقیم بنده قرار نمی گیره!!... دلیلش هم روشنه.... چون پررو میشه! بهمین سادگی

دوم اینکه خدا باید کارای غیرقابل پیش بینی و نامفهوم از نظر بنده زیاد انجام بده... به نوعی با بنده اش بازی کنه( بالا و پایینش کنه )....این کار علاوه بر اینکه نمایانگر قدرت نامحدود خدا ( البته فقط در مورد بنده ) میشه ، بعد اسرارآمیز و افسانه ای خدا رو هم تقویت می کنه..... علت و فلسفه این اعمال به هیچ وجه نباید برای بنده منطقی باشه...یک نمونه خوب دراین مورد میتونه همین " زلزله بم " خودمون باشه ...فک می کنین این کار واسه خدای فعلی ما بیشتر از فشردن یک دکمه زحمت داشت؟ یک بازی کامپیوتری رو در نظر بگیرین که خدا با یک کلیک چن هزار نفر رو از یک کنار خلع نفس میکنه( خداش میدونه چقدر حال کرده )....این کار هیچ هدف خاص دیگری رو نمی تونه داشته باشه جز قدرت نمایی ( یه نوع ضرب شست )... اگه خدا اون مورد اول رو بخوبی رعایت کرده باشه ، با یه سری بنده خر مواجهه که به شدت ازش حساب میبرن و در این کار بدنبال یک مشیت الهی می گردن

.نکته سوم، نکته ایست که در مورد سایر مدیریتها مشترکه : رعایت اعتدال نسبی
یه بار به بنده حال بدین... دو بار حالشو بگیرین.... با این حال باید طوری رفتار بشه که خدا در نظر بنده بیشتر محبوب باشه تا منفور.... به بندگان یاغی امکانات و آزادی عمل بیشتری بدین...البته تا جایی که ازچارچوب بندگی خارج نشده باشن.... هیچ توجهی به بندگان دستمالکش و نوکر دربست نکنید...سعی کنید این افراد کمتر تحت تاثیر اعمال مستقیم و انفرادی شما قرار بگیرن.... این افراد برای تاثیرات جمعی و پروژه هایی که احتیاج به سیاهی لشکر هست بسیار مناسبن.... لپ مطلب اینکه بندگان سرکش فضای کار بیشتری دارن

.تبصره 1 : خدا هیچ وقت نباید جوگیر بشه
.تبصره 2 : خدا نباید خیلی تابلو با بنده کل کل کنه
.تبصره 3 : با بندگان یاغی با مدارا رفتار کنه
.تبصره 4 : مهربون بازی و عاقل بازی و این صوبتا بندگان احمق رو زود فریب میده

.تبصره 5 : تمام دعاهای بی اشل رو بخونین

برای شب یلدا

2004-12-23T22:17:00.000+03:30

،آن روزی که یادش نباشد
شب تاریک من است و
،آن شبی که در خیال نرسیدن بگذرد
شب یلدای من است؛
شبی سرد و نومید،
به درازای تمامی روزهای عمر
...بی هیچ روزنی به فردا؛فردايي سفيد
،پس اگر امشب نامه ای به خورشید نوشتی
سلام مرا نیز بنويس
...
،،،به او بگو که

،اگر نامه ای می نویسی
...

درود

2004-12-15T23:51:00.000+03:30

حقیقتش ازین مطلب ها دیگه زیاد تو وبلاگم نمیگذاشتم ... ولی چندی پیش در پی اظهارات تعدادی از آشنایان خیلی متاسف شدم از خودم و از راهی که در پیش گرفته بودم نا امید شدم....وقتی با آنها از کوروش کبیر حرف زدم گفتند که ما مسلمونیم وآتش پرست نیستیم وقتی از ایران باستان صحبت کردم جوابم را چیزی جزین ندادند که هر چه باشد فرهنگ ما بعد از اسلام شکل گرفته ولی هر چه به آنها توضیح دادم که منظور من دین مبین و پاک و آسمانی اسلام نیست بلکه من به دنبال هویت گم شده ی ملتم می گردم کارساز نشد....به همین دلیل به آرشیو نوشته هام رفتم و مطالبی بیرون کشیدم که نمیدونم

.... باعث افتخارِ یا افسوس درهر صورت نگاهی می اندازیم به این مطلب

و در ادامه از شما دوستان عزیز که پیامهای زیبایتان باعث شد که من انرژی بیشتری را برای نوشتن به دست بیاورم
زن در جامع ایران قدیم
هر کشور و تمدنی فرهنگ و رسم و رسومات خاص خودش را داراست و باید قبول داشته باشیم که زن ها در جامع قدیم از جایگاه اجتماعی خوبی برخوردار نبودند . که این موضوع مختص به نژاد و یا ملتی خاصی نبوده . به دلیل اینکه خود خانم ها علاقه ای برای فعالیت های اجتماعی نداشتند و مردها هم ترجیح می دادند که همسرانشان در منزل باشند و این امر در همه جای دنیا حاکم بوده حالا در قسمتی از جهان بیشتر و در قسمتی کمتر کمااینکه در همین عصر هم ما در مملکت خودمان با این مشکل رو به رو هستیم . البته در این مورد به نظر من مردها مقصر نیستند . من با این موافق نیستم که مردها حق زن ها را پایمال کردند . چون خود ما نخواستیم که اقدامی برای این موضوع بکنیم و این تصور غلط را که زن باید طابع مردش باشه و هر چیزی را که اون فرمان می دهد فرمانبردار باشد اعراب به فرهنگ ما آوردند و من شخصا برای از بین بردن این حکم تلاش زیادی خواهم کر

د
و اما در مورد ایران قدیم . اطلاعاتی که من در رابطه با دین زردتشت دراختیار دارم محدود هستند . ولی تا به حال با این مسئله که زردتشت زن ها را محدود کرده باشد برخورد نکردم . تا آن جایی که من در مورد آثار باستانی ایران قدیم و مخصوصا آثار بدست آمده در زمان زردتشتیان اطلاع دارم زن را به عنوان الهه پاکی حساب می کردند و مجسمه الهه آب که یک زن بسیار زیباست در معبد آناهیتا واقع در کنگاور بنا شده که از دست این زن زیبا آب به داخل حوض تراوش می شده . ( در حال حاضر نیم تنه این زن هنوز پا برجاست ) و یا در تخت جمشید ورودی سالن صد ستون که به دروازه ملل معروف بوده است دو زن زیبا با قامتی کشیده و موهایی بلند ( آن طور که در کتاب اطلاعات معماری کهن آمده است ) دو سنبل آزادی را در دست داشتند و هر دو پیراهن بلندی که تنها زینتشان چینهای بسیار زیبا و منظم بوده در دو طرف راهروی ورودی ایستاده بودند که متاسفانه بر اثر گذشت ایام و جنگها چیز زیادی از این دو مجسمه زیبا باقی نمانده به جز پاهای آنها و قسمتی از کمر یکی از مجسمه ها که آن هم به دست افراد وطن فروش از ایران خارج و هم اکنون در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می شود و ایران هم هیچ اقدامی برای بازپس گیری این مجسمه نکرده است. ( لازم به ذکر است که این دو بانوی آریایی لباسی کاملا پوشیده و بلند داشتند . بر خلاف زنان عرب که فقط جلوی بینی و دهانش را می بستند ) ولی این را می دانم که حداقل زن در ایران قدیم ملک مرد نبوده . و به زن به چشم یک کالا و یک وسیله تفریح نگاه نمی کردند و تنها زن را برای همخوابگی و کلفتی نمی خواستند . کوروش با آن همه عظمت در تمام کارهاش اول با مادرش مشورت می کرد . مگر نه اینکه کوروش یک زردتشت بود ؟ همین الان در عصر پیشرفت و تکنولوژی در مکه زن ها اجازه رانندگی ندارند . تا دوسال پیش در زن های عرب حق رای نداشت
و در آخر اینکه زردتشت دین من است , دین تو, دین ما . هر چه هست پیامبرش به زبان خودمان حرف می زند کتابش به زبان مادریمان است نه به زبان بی قاعده عربی . که وقتی می پرسی چرا شمس را مونث و قمر را مذکر می نامند در جوابتان بگویند
عرب این را می گوید ضمناً باید اضافه کنم که دین اسلام ناب محمدی دین کاملی است ولی باید ازین همه وابسته ها و حدیث ها و روایات جعلی بدور باشد
اهورا مزدا نگهدارتان
و اینشوشیناک همراهتان

2004-12-09T01:04:00.000+03:30

وای بر آن شبی که
...مهتاب بر آن نتابد

مهتاب
.دیگر نیست میهمانمان
همه جا تاریک و ظلمات چون دلان خالی ز دوست داشتن . رخت محبت را باید زد بر سر تکه چوبی و آن را با کینه آتش زد تا

... روشن گر خرابه راهی باشد که نامش را گذاشته اند زندگانی

...وای بر آن شبی که مهتاب بر آن نتابد

2004-12-07T21:06:00.000+03:30

داريوش كبير
داريوش شاه می‌گويد: اين است مملكتی كه من دارم: از سكاهای فراسوی سغد تا اتيوپی،از سند تا سارد،- كه اهورا مزدا، بزرگ‌ترين خدايان، به من بخشيده است -باشد كه اهوره مزدا مرا و خاندان
مرا بپايد

کوروش بزرگ : فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاک بسپارند تا اجزاء بدنم ذرات خاک ایران را تشکیل دهد

دعای داریوش بزرگ در تخت جمشید : ای مزدای اهورا این کشور را از خشکسالی از دشمن از دروگ دور بدار

داریوش بزرگ : ای که پس از من بر این کشور فرمان خواهی برد ، دورگ گویان را مپرور و آنان را نابود کن

خشایار شاه : خدای بزرگ است، اهورا مزدا که زمین را آفرید، که آسمان را آفرید، که مردم را آفرید، که شادی را برای مردم آفرید

تقدیم به صمیمی ترین دوستم

2004-12-06T18:37:00.000+03:30

بتاریخ 16 آذر ماه 1383 شمسی

...

: و آنگاه فرمود

عشق یعنی رفتن و نرسیدن

جستن و نیافتن

رسیدن و یافتن پایان عشق است

....

:گلسای عزیز

امیدوارم همیشه در زندگیت سربلند و آزاده باشی و هیچ وقت از وجودت خسته نشی....تولدت رو از صمیم قلب بهت تبریک میگم و ازین که دوستی دل سوز و خوبی مثل تو دارم خیلی خوشحالم ،ازت ممنونم چون هم صحبتم بودی و قصه ی زندگیم و شنیدی

این گلها رو به تو تقدیم میکنم با بهترین آرزوها...تولدت مبارک

http://www.sharemation.com/arasharash/j0227692.jpg?unq=-vw0t4d

برف نو،سلام...سلام

2004-11-25T19:59:00.000+03:30

http://www.ambigo.com/flash/barf.swf

من درد می کشم
دردی که در تنم نمی گنجد
...روزنی می جويد برون آيد ز کالبدم

من درد می کشم

شايد اينگونه است تقديرم

آری اينگونه است

،،،در تصنيف شبهای دراز تنهايی

تنهایيم را با دردهايم قسمت می کنم

...خوب می فهمند خوب

2004-11-22T17:03:00.000+03:30

http://www.sharemation.com/arasharash/j0227692.jpg?unq=-vw0t4d

راز حقیقت

2004-11-17T15:31:00.000+03:30

زمستان سرد و بی روح
شلاق می زند بر ذهن مان
و
دل ها ، خسته از بیداد زمان
.محبوس در قفس سینه مان
،تابوتی ست مرگ
.در حکم بسترش بر قامت زندگی
سنگین بر دوش می کشیم
...و
،،،سخت گام می نهیم بر راه سنگلاخ حقیقت
شاید که دریچه ای به روی مان گشوده شود
!!!اما افسوس
که حقیقت را بر دوش داریم
و

...خود از آن بی خبر

ببینم....ما افت کردیم ،،،یا مردم دیگه اینجا نظر نمی گزارن؟

...تنها می مانم

2004-11-14T01:21:00.000+03:30

اي كساني‌كه مأمور دفن من هستيد

هرگاه كه من مردم
مرا در تابوت سياهي بگذاريد
تا همگان بدانند كه جز سياهي در دنيا، چيزي نديده‌ام
چشمانم، چشمانم‌را باز بگذاريد
تا بداند كه هنوز چشم انتظارم
دهانم، دهانم‌را باز بگذاريد
تا باور كند كه هنوز، ناگفتني‌ها دارم
دستانم، دستانم‌را باز بگذاريد
تا ببينند كه چيزي باخود نخواهم برد
در تابوت را باز بگذاريد
تا شايد كه بيايد
آن‌گاه، صليبي از يخ بر سر مزارم بگذاريد
تا با اولين طلوع خورشيد، آب گشته، بر خاکم بگريد
شما نگرييد
ديگران نگريند
هيچ‌كس نماند
همه برويد
تنها بودم
مي‌خواهم تنها بمانم
. . .

2004-11-06T14:47:00.000+03:30

کسی نیست
کسی برای بودن نیست
کسی برای دوست داشتن
...کسی برای ماندن

...باید رفت

باید از این وادی ویران رفت

من از بودن خویش شرمسارم

بار می بندم

تراژدی تولد

2004-10-27T16:23:00.000+03:30

ما نقاط سر گردان روی اين دايره بی مرکزيم

می چرخيم می چرخيم

اما هنوز سر جای اوليم

آری زندگی شوخی بزرگی است با تراژدی تولدآغاز شده

...و با کمدی مرگ به پايان می رسد

2004-10-19T18:04:00.000+03:30

بنده دارم هیچ کاری نمیکنم
بنده دارم اینجا یه سری چرت و پرت تف میدم... که چی؟
که یه سری بیان بخونن... که چی؟
که به من بخندن... که چی؟
که بخندن... خندیدن خوبه...که چی؟
بنده دارم زندگی میکنم.... که چی؟
که بقیه هم دارن زندگی میکنن...که چی؟
که به سعادت برسن... که چی؟
سعادت خوبه دیگه
کجاش خوبه؟ ... بعد از اینکه به سعادت رسیدیم چی؟... بلاخره یه روز هم ازجناب سعادت خسته میشیم
اونجا خستگی و مرارت نداره
گیرم که نداشته باشه... همش باید سعادت بازی کنیم؟ آخرش چی؟
چرا عمرمو تلف کنم واسه چیزی که معلوم نیس و هیچ تضمینی هم براش وجود نداره؟" بنده دارم هیچ کاری نمیکنم..."

2004-10-14T19:57:00.000+03:30

2004-10-12T20:55:00.000+03:30

و از قبیله‌ی مردمان اصیل کفش گلی،فقط من مانده‌ام و تو...و

هرگز فکر کرده‌ای

برای دو واحد لنگه کفش گل،چند ‌متر گرد و خاک لازم است؟

2004-10-12T20:50:00.000+03:30

به شغل دخترک کبریت فروش، بعد از مرگ، فکر کنید...نفس‌تان را در سینه حبس کنید و تا ده بشمارید......به معمولی ‌بودن وبلاگ‌تان فکر کنید...و این که شما هم بی‌شباهت به یک آدم معمولی نیستید...و تمام بینندگان شما یک مشت دروغگوی ساده‌لوح هستند...نفس‌تان را در سینه حبس کنید و تا دو هزار بشمارید......به زندگی امروزتان فکر کنید...و شباهت خسته‌کننده‌اش با روز قبل، هفته قبل، ماه قبل......قبل از این‌که خفه شوید، دست‌تان را از جلوی دهان‌تان بردارید...

2004-10-12T20:48:00.000+03:30

آبی می‌شویم...زیر دریای از آب مدفون می‌شویم......و تشنه می‌مانیم..

2004-10-12T20:44:00.000+03:30

و دخترک تنها،وقتی دیگه تو کمد جاش نشدو حتی زیر تخت،تصمیم گرفت از تنهایی در بیاد
اولین آدم بدون سری بود که در عمرم می‌دیدم...ا
اما مهربان بود و معنی اشک را می‌فهمید...
و می توانست با تقریب یک صدم،گونه‌ام را لمس کند...ا
و من،حتی قلبش را هم پیدا نکردم

2004-10-12T20:37:00.000+03:30

- همه‌ی حرکاتت من‌و یاد سایه‌ای می‌اندازه که یک عمر در حسرت لمس پشت دست‌های حجم سه‌بعدی خودش روی زمین بود...- و من اون سایه‌ام یا حجمش؟- تو؟! خورشید...

2004-10-12T20:28:00.000+03:30

حس شرم و آرامش...دقیقاً مثل وقتی که یه دوست قدیمی می‌گه

«دیدی ترس نداشت؟»

...حس آرامش و شرم.

.دقیقاً مثل وقتی که یه دوست قدیمی،فقط نگاهت می‌کنهو می‌ترسی

.بوی کهنگی می‌دن تمومشون

بوی سرشار عطرت

.امروز بعد از مدت‌ها بررسی فهمیدم،همه‌ی دخترهای شهر از عطر تو می‌زنند

تو،سمبل همه‌ی دخترهای شهر شده‌ای...همه‌ی دخترهای شهری شهر

.که ادکلن‌های مخصوص می‌زنن تا من،اونا رو با تو اشتباه بگیرم

.می‌شه یکی دست من‌و بگیره و از خیابون ردم کنه؟

کمینه‌ی ارتفاع دستهایم از سطح زمین،روز به روز کمتر می‌شود

.و من از استغاثه دورتر

.نوک انگشت‌هایم بوی شهر گرفته است

.و کتف‌هایم، بوی شترمرغ

می‌دانم،دیر یا زود روزی می‌رسد

که باید غصه‌ی این را بخورمکه دست‌هایم در تابوت جا نمی‌شوند

..آمین...پ.ن.یادمه، دست‌های بریده‌ی مردگان رو

سانسور و خود سانسوری

2004-10-12T20:27:00.000+03:30

هر وقت کلامی یا تصویری سانسور می شود، بخشی از روح خالق آن را کشته اند.وقتی خود نویسند یا طراح، کلام یا تصویر خودش را سانسور می کند،خودش،روح خودش را می کشد.نسل ما، نسلی است که بارها روحش کشته شده و بارها خود کشی روحی کرده.خدا آخر وعاقبت ما را به خیرکند.

2004-10-12T20:13:00.000+03:30

وقتی امید را از ما می گیرند
دوست را می گیرند

.امید را نا امید می کنند

پروانه را اسیر تار عنکبوت می کنند.

و این شب تار، تمامی ندارد

2004-10-12T19:21:00.000+03:30

سه شنبه 21 مهرماه

روزی ما دوباره کبوترهايمان را پيدا خواهيم کرد

و مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت.

روزی که کمترين سرودبوسه است

...و هر انسان

برای هر انسان

برادری ست

..روزی که ديگر درهای خانه شان را نمی بندند

قفل افسانه ايست و قلب برای زندگی بس است

.روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردی

.روزی که آهنگ هر حرف زندگيست

تا من به خاطر آخرين شعر

رنج جست و جوی قافيه نبرم

.روزی که هر لب ترانه ايست تا کمترين سرود بوسه باشد

روزی که تو بيايی برای هميشه بيايی

و مهربانی با زيبايی يکسان شود

روزی که ما دوباره برای کبوترهايمان دانه بريزيم

.و من آن روز را انتظار ميکشم

حتی روزی که ديگر نباشم

.(احمد شاملو)

....خوب ديگه

اگه دوست داريد ... شما هم يه يادگاری برام بنويسيد ..

خيلی دوستون دارم ....خيلی ...

خداحافظ

2004-10-12T19:09:00.000+03:30

مطمئن باشو برو

ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت به من و سادگی ام

خندیدی

برو تا راحت تر ، تکیه های دل خود را سر هم بند زنم

توی نظرات یکی از دوستامون گفته بودن که من حرف دلم رو بزنم،اتفاقاً من خیلی مطلب می نویسم ولی جرعت نمی کنم بذارم تو وبلاگ، دلیلشم خودتون بهتر از من می دونید
این ها هم ارزش یک بار خواندن را دارند

2004-10-12T19:00:00.000+03:30

تو انجيل نوشته:
به نام پدر بهشتي ام،
به نام پدر خوبم.

خدا به مسيح گفت:
"من يك خداي اندوه، يك خداي غم، يك خداي منتظر،
و يك خداي درد و رنج بوده ام. اگر تمامي روزهاي
ده ها هزار سال را بتوان با ريسماني بهم متصل كرد،
آن ريسمان اشك و خون است."

A sentence from DP
:
آيا چشمهاي من آفريده شده كه خودشان را ببينند؟

درود خدمت شما فرزندان پاک کوروش کبیر

2004-09-26T21:30:00.000+03:30

امشب می خوام مطالب در باره ی سهراب سپهری شاعر احساس بنویسم،سهراب در کاشان به دنیا آمد و پس از دوران دبیرستان به لندن رفت. سهراب به کشورهای اروپائی سفرهای زیادی داشت این شاعر بزرگ در سن 59 سالگی در کاشان بر اثر سرطان خون چشم از جهان بربست روحش شاد و یادش گرامی باد. حقیقتش من اون اوئل با شعر های سهراب خیلی حال میکردم اما حالا دیگه زیاد نمی خونم،این شعرش رو خیلی دوست دارم:
زندگی
زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال وپری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه ی عشق
زندگی چیزی نیست که لب تاقچه ی عادت از یاد من وتو
برود
زندگی جذبه ی دستی است که میچیند
زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است
زندگی بُعد درخت است به چشم حشره
زندگی تجربه ی شب پره در تاریکی است
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست
خبر رفتن موشک به فضا
لمش تنهایی ماه
فکر بوئیدن گل در کره ای دیگر

زندگی شستن یک بشقاب است

زندگی یافتن سکه ی دهشاهی در جوی خیابان است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ها
زندگی هندسه ساده و یکسان نفس هاست

هر کجا هستم باشم
آسمان مال من است
پنجره،فکر،هوا،عشق،زمین مال من است

واقعاً احساس لطیفی به آدم دست میده وقتی این اشعار رو می خونه و حساب کنید این اشعار در هنگامی سروده شده که شاعر در آستانه مرگ بوده
کتاب سهراب رو می تونید از بخش کتاب وبلاگ بگیرید

ضد خاطرات

2004-09-24T04:07:00.000+03:30

" زندگی ارزشی ندارد، ولی هیچ چیز هم ارزش زندگی را ندارد."
" انسان هرگز به عمق انسان نمی رسد و تصویرش را در وسعت اطلاعاتی که گرد می آورد باز نمی یابد."
" فیل خردمندترین جانوران است، یگانه جانوری است که زندگیهای پیشین خود را بیاد می آورد؛ ازین رو در زمانی آرام می ایستد و درباره گذشته می اندیشد."
" شرق را عرب پیری دیدم که بر گرده خر خود در خواب بی پایان اسلام فرو رفته است."
" درباره خودکشی حرفهای احمقانه خیلی شنیده ام ، اما نسبت به مردی که با عزم راسخ خودش را کشته هرگز احساسی جز احترام نداشته ام.اینکه آیا خودکشی کار شجاناعه ایست یا نه فقط برای کسانی مطرح میشود که خودشان را نکشته اند."
" بزرگترین راز این نیست که ما به تصادف در میان انبوه ماده و انبوه ستاره ها پرتاب شده ایم؛ بزرگترین راز اینست که در این زندان چنان تصاویر نیرومندی از خود میسازیم که نیستی را نفی میکند."
" توجه داشته باشید که از سه رمان بزرگی که هدفشان تسخیر مجدد جهان است اولی را یک برده یعنی سروانتس و دومی را یک محکوم به اعمال شاقه یعنی داستایفسکی و سومی را یک محکوم به چرخ شکنجه یعنی دانیل دوفو نوشته اند."
" انسان تصادفی بیش نیست و اساسا جهان از فراموشی ساخته شده است."

کسی دردم نمی دونه
کسی رازم نمی دونه
نه هم درد و هم آوازی با من یک دل نمی خونه
ازین آشفتگی بیزارم و بیزار
ولی راه فراری نیست ازین دیوار

پائیز

2004-09-21T16:10:00.000+03:30

2004-09-19T17:38:00.000+04:30

آقا اگه بد میگم بگین بد میگی

...شاید مزحک به نظر بیاد ولی یکم فکر کنیم
حیف این همه منابع و ثروت نیس؟... حیف این همه انرژی نیست؟... حیف این اکسیژن نیست؟
ببینید افغانستان به چه فلاکتی رسید.... در عراق الآن خیلی خوش میگذره؟.... فلسطینیها چه حالی میکنن
حالا که ظلم و بیداد و کثافت و نجاست به حد اعلا رسیده وهیچ کس هم از خودش و زندگیش راضی نیست وهمه افسرده شدن و بیمار و از حضرت " وقت " هم خبری نیست من یه راه حل به نظرم رسیده؛ اگه بد بود بگین بده
آقا من میگم ما جهان سومی ها و ملل همیشه مظلوم و همیشه ناکام تاریخ بیایم در یک اقدام جوانمردانه و خداپسندانه باهم یهو بمیریم
هم خودمون راحت میشیم هم جهان اولی ها.... ما که هزار ساله میخوایم آدم شیم نتونستیم ؛ تو این دویست سیصد سال دیگه هم نمیتونیم و وضعمون ازین بدتر نشه بهتر نمیشه ... زحمتو کم کنیم برای کسانی که آدمند
ما که نمیتونیم از زندگیمون لذت ببریم...بذاریم بقیه حال کنن... چرا بذاریم اونا ما رو با اون فضاحت و زشتی از بین ببرن؟... چرا شرافتمندانه و باکلاس خودمون باهم نمیریم؟... ما در برابر اونا چی داریم که بخواییم در مقابلشون مقاومت کنیم؟ به چیمون بنازیم؟.... ما چه ارزشی داریم؟.... آخه ذلت تا چه حد؟.... خدا پدر سیب زمینی رو بیامرزه!....چرا بیخودی جنگ و بکش بکش و خونریزی راه بندازیم؟ چرا باعث بشیم منابع و هزینه ها و انرژیهای بسیار دیگری هدر بره؟ آخرش که باید بریم زیر سایه این ننگ.... این دو روز دنیا رو ول کنیم بریم... بذاریم فرزندانمون دیگه این ننگ رو نبینن ... بذاریم اونا( جهان اولی ها ) یه کاری واسه واژه " انسان " بکنن که آخرش یه چیزی جلوی خدا داشته باشیم و کمک کنیم که جلوی بقیه خداها روسفید باشه با این شاهکارش
انقده فیلمهای هالیوودی قشنگ قشنگ از روی این کار ما بسازن .... انقده تو تاریخ واسه خودمون کلاس داشته باشیم.... انقده برامون یادبود بگیرن.... انقده اسطوره بشیم.... انقده بچه معروف بشیم...شاید با این کارمون تو برنامه بعدی خدا جهان اولی بشیم
پس بیاین همه باهم بمیریم

2004-09-09T16:16:00.000+04:30

درود
امید وارم هر جا که هستید در سایه ی اهورمزدا پر نشاط باشید خوب امشب یه سری کارهایی انجام دادم امید وارم خوشتون بیاد ابتدا در قسمت کتاب کتاب های الکترونیکی فارسی رو قرار دادم تا لذتشو ببرید از جمله کتاب های بوف کور،سهراب سپهری و غیره وسپس واستون یک برنامه گذاشتم که تو هاردم بود و بسیار زیبا هستند و با اون ها میتونید زیبا تر بخونید و بنویسید و فکر نکنم جای دیگه ای پیدا کنید و سوماً و از همه مهمتریه یه سری عکس تو قسمت گالری عکس وبلاگ گذاشتم عکس اول تصویر نقاشی ای به فروش گذاشت زنان ایرانی در عربستان در زمان حمله ی اعراب به ایرانه که واقعاً ناراحت کننده است و البته این تصویر نقاشی در موزه ی انگلستان قرار داره هر کی خواست بره ببینه و عکس دوم منشور و فرمان کوروش بزرگ و توضیحاتی در زیر آن است امید وارم خوشتون بیاد

اهورامزدا نگاه دارتان باشد

بدرود

2004-09-09T16:01:00.000+04:30

لعنت
در تمام شب چراغی نیست
در تمام شهر
نیست یک فریاد

ای خداونداننِ خوف انگیز شب پیمانِ ظلمت دوست!
تا نه من فانوس شیطان را بیاویزم
در رواق هر شکنجه گاه پنهانی این فردوس ظلم آنین
تا نه این شب های بی پایان جاویذان افسون پایه تان را من
به فروغ صد هزاران آ،تاب جاودانی تر کنم نفرین،
ظلمت آباد بهشت گندتان را،در به روی من
باز نگشائید

در تمام شب چراغی نیست
در تمام روز نیست یک فریاد
چون شبان بی ستاره ی قلب من تنهاست
تا ندانند از چه می سوزممن، از نخوت زبان در دهان
بسته است
راه من پیداست
پای من خسته ست
پهلوانی خسته را مانم که می گوید سرود کهنه ی فتحی
قدیمی را
با تن بشکسته اش
تنها
زخم پر دردی به جا ماندهست از شمشیر و،دردی
جانگذاری از خشم
اشک ،میجوشاندش در چشم خونین داستان درد
در شب بی صبح خود تنهاست
دردناک و خشمناک از رنج زخم و نخوت خود می زند
فریاد
در تمام شب چراغی نیست
در تمام دشت نیست یک فریاد....
ای خداوندان ظلمت شاد...
از بهشت گندتان ما را
بی نصیبی باد!

باد تا فانوس شیطان را بیاویزم
در رواق هر شکنجه گاه این فردس ظلم آئین!

باد تا شبهای افسون مایه تان را، من
به فروغ صد هزارن آفتاب جاودانی تر کنم نفرین

شاملو

درد دل

2004-09-09T04:26:00.000+04:30

سلام حالتون خوبه؟ خیلی ها بهم ایمیل زدن می گن چرا پس حرف نمی زنی فقط شعر مینویسی؟

خوب به نظر من یه شعر زیبا و معنی دار می تونه اندازه ی هزار صفحه مطلب مفهوم برسونه،راستش خیلی نا امیدم،خیلی ؛؛؛وقتی که به فلسفه ی آفرینش فکر میکنم می بینم که ما اصلاً برای چی به وجود اومدیم و وقتی کتاب بوف کور رو خوندم یه تفکر خاصی نسبت به این جهان پیدا کردم میدونید صادق هدایت نویسنده بوف کور و چند کتاب ارزشمند دیگه چه طوری ازین دنیا رخت بربست؟ بار اول که اقدام به خودکشی کرد خودشو انداخت توی آب تا قرق کنه اما مردم نجاتش دادند،،،اون درست تو زمانی بود که از ایران رفته بود فرانسه و کارش به جایی رسیده بود که حتی پول نداشت عینک شکسته ی خودشو درست کنه برای بار دوم خودش رو خواست با برق بکشه ام باز هم نتونست و بعد ازچند سال صادق هدایت این نویسنده ی جهانی خودشو با گاز خفه کرد،بدون خونریزی بدون کثافت

در خاک شدن

2004-09-08T03:08:00.000+04:30

در ميان نفس‌هايم

هربار مرا دار مي‌زنند

كسي كفني به رويم مي‌كشدو كسي هست كه مدام مرا مي‌نگردسارهاي سياه جار مي‌زنند

و پژواك يك جيغ را حفره‌ي تاريك دالاني با خود مي‌برد

افسوس من‌ نمي‌دانم در كدام يك از اين مناسك‌ اعدام

جان داده‌ام

تمام نقطه های کلمات روي خط مي‌ريزند و رفتگري پير با لباس‌ نارنجي و كلاه كهنه‌ و لبه دارش مي آيد و با چوب بلندي كه يك دسته خار كوهي با يك تكه چادر مشكي به انتهايش گره خورده است نقطه ها را از روي خط جارو مي‌كند و در پايان كارش به انتهاي خط كه مي رسد روي دندانه‌ي يك ب بي نقطه مي نشيند و پايش را روي پاي ديگرش مي‌اندازدو سيگاري آتش مي زند و به جايي ميان خطوط خيره مي‌ماند

2004-09-07T20:27:00.000+04:30

تنديس سربي خواب‌هاي کودکيم

اين را فقط به تو مي‌گويم . کاملا در ِگوشي. روزي بشر فراموش خواهد شد . يعني شايد روزي خدا از دست ما خسته شود و خوابش بگيرد . آن‌وقت بشريت از هستي خارج شود و وارد خلأ شود .آن‌موقع ديگر هيچ تنهايي ، نگران ِ تنهايي خود نيست . ديگر ابري وجود ندارد تا کسی زنجیر به پايش کند . باري از هستي ديده نمي‌شود . به اين فکر مي‌کنم که کِي خدا دلش به حالمان بسوزد و از خواب بيدار شود ؟ تو چه مي‌گويي؟

2004-09-06T23:15:00.000+04:30

ما و مجنون همسفر بودیم در دشت جنون

او به مقصد ها رسید و ما هنوز آواره ایم

2004-09-02T16:09:00.000+04:30

مرگ هر انسان پايان جهانی است که او برای خود ساخته است.... سردی شب را انگاه که در اغوش تو خفته باشم

می فهمم......... معنای نان و گرسنگی را از دستان پينه بسته کارگر و چشمان اشک آلود پسرک ديدم..... زندگی سراسر بيهودگی ها را بيهوده طی کردن است....

شعر

2004-09-02T15:58:00.000+04:30

عشقمان را بر صخره حک کرديم
نفرتمان را اما بر
برف نوک قله تا گرمای عشق
ابش کند
تا بشويد غبار فراموشی را از صخره ها

تراژدی تولد

2004-09-02T15:54:00.000+04:30

ما نقاط سر گردان روی اين دايره بی مرکزيم

می چرخيم می چرخيم اما هنوز سر جای اوليم

آری زندگی شوخی بزرگی است با تراژدی تولد آغاز شده با کمدی مرگ به پايان می رسد...

2004-09-02T06:23:00.000+04:30

عمری بزدم بر در و چون بگشودند

ديدم ز برون در ؛ درون می زده ام